Trudności w nauce

Trudności w nauce

Czynniki wywołujące stres u uczniów. Trudności w nauce dzieci.

Artykul ze strony internetowej
www.absdepresja.pl
http://abcdepresja.pl/stres-szkolny-a-biofeedback
Autor: psycholog Arleta Balcerek

Fragment Artykułu Stres szkolny, a biofeedback

Dzieci inaczej niż dorośli radzą sobie w trudnych sytuacjach. Związane jest to z mniejszym zasobem umiejętności i sposobów na rozwiązywanie problemów. Dlatego też dziecko wymaga szczególnej opieki i troski. Jednak nie zawsze wsparcie ze strony bliskich osób pozwala przezwycięży stres młodemu człowiekowi. W takim wypadku warto skorzystać z metod, które mogą mu pomóc w przezwyciężaniu trudności, ale także dawać nowe możliwości na radzenie sobie ze stresem w przyszłości. Nowoczesną metodą pozwalającą zmniejszać stres i uczącą kontroli reakcji swojego ciała i umysłu jest biofeedback.

Każde dziecko przeżywa stres w nieco odmienny sposób. W pewnych sytuacjach przeżywanie stresu jest wręcz wskazane, gdyż motywuje do działania i pozwala osiągać lepsze wyniki. Jednak zbyt silne przeżycia, którym towarzyszy paraliżujący lęk, mogą mieć skutek zgoła odmienny. Przeżywanie silnych emocji wywołanych sytuacją w szkole może powodować napięcie psychiczne, które będzie miało swoje odzwierciedlenie w reakcjach organizmu ucznia. Jednym z najważniejszych czynników wywołujących takie reakcje są sytuacje, kiedy młoda osoba jest wystawiona na ocenę swoich umiejętności i zdolności. Ocena w każdej formie może wywoływać napięcie i silne emocje. Stres związany ze szkołą jest szczególnie widoczny w okresie egzaminacyjnym oraz wystawiania ocen semestralnych/rocznych, kiedy dziecko jest pod dużą presją. Przeciążenie organizmu wywołane sytuacją oceny może powodować szereg problemów u młodego człowieka. Dotyczy to zarówno kilkulatków, jak i dorastającej młodzieży.
Konsekwencje przeżywania nasilonego stresu przez dzieci

W wielu sytuacjach stres działa motywująco, wyczula zmysły i przyspiesza procesy myślowe. Jednak w nadmiarze bardziej szkodzi niż pomaga. Dziecko narażone na długotrwały, intensywny stres może mieć wiele problemów w życiu codziennym i szkolnym. Napięcie i silne emocje wywołane trudną sytuacją w szkole mogą być przyczyną obniżania się nastroju dziecka oraz pogorszenia się wyników w nauce. Długotrwały stres wpływa na zmniejszenie efektywności uczenia sięi zapamiętywania. Zamiast szybkiego odtwarzania informacji, uczeń doświadcza gonitwy myśli lub tzw. „białej kartki”, czyli stanu, kiedy nie może sobie przypomnieć zapamiętanych wcześniej informacji. Taka sytuacja może dodatkowo wzmagać negatywne przeżycia dziecka i prowadzić do pogłębiania się problemów. Powstaje błędne koło: dziecko odczuwa silny stres, napięcie psychiczne wywołuje zaburzenia procesu uczenia się i koncentracji uwagi, to prowadzi do obniżenia wyników w nauce, a co za tym idzie, złe oceny i lęk przed kolejną porażką wzmagają stres ucznia.
Kształtowanie się sposobów radzenia sobie ze stresem u dzieci

Radzenie sobie ze stresem przez dzieci jest trudniejsze niż radzenie sobie z nim przez osoby dorosłe. Dzieci dopiero rozwijają niezbędne w życiu dorosłym mechanizmy przezwyciężania trudności. W młodym wieku potrzebują wsparcia i zrozumienia ze strony najbliższych osób, by móc radzić sobie w ciężkich chwilach i utrwalać własne metody walki z trudnościami. Dzieci w dużym stopniu przejmują zachowania rodziców. Podobnie jest z kształtowaniem własnego „systemu obronnego” przez dziecko. Obserwując reakcje rodziców w trudnych sytuacjach, poznają metody radzenia sobie z nimi. Jednak te metody nie zawsze są skuteczne i ich obserwacja oraz przejmowanie mogą wywoływać powstawanie zaburzonych schematów postępowania. Do prawidłowego funkcjonowania w sytuacjach stresowych dziecko potrzebuje wsparcia bliskich osób. W ten sposób może przezwyciężać trudności, czując się przy tym bezpiecznie, gdyż rodzice czy inne bliskie osoby asekurują go i mogą mu pomóc w razie zbyt dużych problemów. Dlatego ważna jest obserwacja dziecka oraz kształtujących się u niego zachowań i ewentualna korekcja zaburzonych schematów reakcji.
Biofeedback – metoda efektywnej walki ze stresem

Biofeedback jest nowoczesną metodą trenowania mózgu, która może być stosowana jako pomoc dzieciom doświadczającym silnego stresu. Metoda ta pozwala poszerzać wiedzę na temat funkcjonowania organizmu oraz zwiększać kontrolę nad jego reakcjami. Dzięki lepszemu zrozumieniu własnego ciała można także wpływać na przebieg procesów psychicznych i fizycznych.
Stres jest reakcją organizmu na sytuację trudną, zagrażającą. Reakcja ta ma odzwierciedlenie zarówno w funkcjonowaniu sfery fizycznej, jak i psychicznej człowieka. Biofeedback pozwala zmniejszać napięcie psychiczne dzięki uzyskaniu kontroli nad pracą mózgu oraz innymi czynnościami fizjologicznymi organizmu (napięciem mięśniowym, oddechem, rytmem zatokowym serca) i odruchami ciała. Ciało i umysł wzajemnie na siebie wpływają, dlatego ta metoda daje widoczne i trwałe efekty pozwalające zmniejszać odczuwany stres.
Jedną z wielu zalet stosowania tej metody jest jej forma – nie jest to „sztywny” trening, w którym trzeba wykonywać nudne ćwiczenia. Biofeedback może być odbierany przez dzieci jako forma zabawy. Dzięki takiej formie treningu dziecko może w komfortowych warunkach pracować nad swoim problemem i poznawać nowe możliwości radzenia sobie z napięciem psychicznym i fizycznym. Przyjazna forma spotkań minimalizuje nieprzyjemne doznania, jakie mogą być kojarzone z procesem uczenia się i oceny w szkole. Dlatego dziecko łatwiej może się zrelaksować i przyswajać nowe możliwości zmniejszania napięcia. Nabyte w trakcie treningów umiejętności oraz poszerzenie znajomości swojego ciała mogą zaowocować w przyszłości sprawniejszym radzeniem sobie ze stresem i pełniejszym wykorzystaniem potencjału.
Bibliografia:
Adams D., Medycyna niekonwencjonalna, Kirke, Kraków 2004, ISBN 83-920454-4-0.
Myers D., Psychologia, ZYSK I SK-A, Poznań 2003, ISBN 83-7150-695-3.
Briers S., Pokonaj depresję, stres i lęk, czyli terapia poznawczo-behawioralna w praktyce, Samo Sedno, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62482-37-5.
Namysłowska I., Psychiatria dzieci i młodzieży, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4394-5

Stres

Stres

Pozbądź się destrukcyjnego stresu

Relacje między emocjami a zdrowiem okazują się coraz bardziej interesujące i coraz większe. Według najnowszych badań neurofizjologów amerykańskich proces leczenia organizmu jest znacznie przyśpieszony, kiedy mózg znajduje się w określonym stanie. Pojawienie się rytmów mózgowych alfa, teta i delta powoduje wyraźne obniżenie się poziomu hormonów stresowych. Występowanie wymienionych fal mózgowych w sposób znaczący podwyższa także sprawność immunologiczną organizmu.

Długotrwały stres uszkadza mózg!

Stres niszczy mózg

Długotrwały stres wywołuje nadmierne wydzielanie hormonów o nazwie kortykosteroidy. Hormony te – mające za zadanie złagodzenie skutków stresu – wydzielane w nadmiernej ilości w dłuższym odcinku czasu, rujnują nasz centralny układ nerwowy.

Dzisiaj już wiemy, że długotrwałe napięcie psychiczne wprawdzie nie zawsze prowadzi do śmierci, ale zakłóca działanie układu pokarmowego, pogłębia dolegliwości związane z menopauzą i zaburza płodność. Specjaliści są dzisiaj przekonani, że 60-90% wszystkich porad lekarskich wiąże się z dolegliwościami, które zostały wywołane stresem.
Jestem pewien, że stres jest zasadniczym czynnikiem chorobotwórczym. Cierpienie nas zabija. Ma to odzwierciedlenie w języku. Mówimy: ten człowiek zamartwił się na śmierć, albo, umarł, bo miał złamane serce. Wiemy o tym, że uczucia mogą uzdrawiać i zabijać. Wiemy o tym od tysięcy lat!

Dr Simonton, onkolog

Naukowcy udowadniają, jak wielka jest zdolność psychiki do leczenia organizmu. Jak wynika z najnowszych badań naukowych – schorzenia wywołane stresem często bardzo trudno leczyć konwencjonalnymi metodami farmakologicznymi. Dr H. Benson wykazując pozytywne zmiany fizjologiczne będące następstwem różnych technik relaksu wymienia wyraźny wzrost lub spadek istotnych życiowo funkcji organizmu. I tak, w czasie treningu biofeedback zwalnia się rytm oddechu, spada ciśnienie tętnicze i tętno, a wyraźnie wzrastają fale alfa w mózgu.

Artykuł pochodzi z serwisu: www.relakscja.pl Jeszcze sprawniejszy umysł.

Rozwój osobisty i zdrowie

Rozwój osobisty i zdrowie

SAMOOCENA

Samoocena to pozytywna lub negatywna postawa w stosunku do samego siebie, która wywiera silny wpływ na zachowanie jednostki. Samoocena może być traktowana traktowana zarówno jako cecha ( a wiec dyspozycja względnie trwała), tak i stan. Samoocena, jako stan pokazuje aktualny poziom aprobaty i akceptacji społecznej.Natomiast samoocena, jako stan jest podatna na zmiany pod wpływem nastroju, informacji zwrotnych, poziomu akceptacji społecznej Osoby z niską samooceną są podatni do wycofania się z sytuacji społecznych, co może prowadzić do ich obniżenia statusu społecznego. Osoby o wysokiej samoocenie są bardziej nastawione na działanie i odejmowanie wyzwań Wysoka samoocena sprzyja wytworzeniu przekonań, uzasadniających sens podejmowania działania, zakładających, że człowiek ma wpływ na zdarzenia i jest w stanie pokonywać napotykane przeszkody. Przekonania takie są konieczne, aby realizować cele związane z dążeniem do osiągnięć, co jest typowe dla osób o wysokiej samoocenie.

Natomiast, osoby o niskiej samoocenie stawiają sobie cele związane przede wszystkim z unikaniem awersyjnych i nie satysfakcjonujących stanów Niska samoocena silnie dodatnio koreluje z depresją. Oprócz tego, niska samoocena wiązy się z przezywaniem wstydu i zakłopotaniem.

Samoocena istotnie wpływa na poziom aspiracji i motywacji. Osoby z niską samooceną tłumacza swoje porażki wrogością świata społecznego,

demonstrują postawę unikania ludzi, nie angażują się w życie społeczne.

Innym destruktywnym przykładem wpływu niskiej samooceny na zachowanie jest depresyjny styl funkcjonowania, który odznacza się długotrwałą koncentracja na porażkach. Rozpamiętywanie własnego niepowodzenia podtrzymuje negatywny stan emocjonalny, zmniejsza poczucie kompetencji, zniechęca do podejmowania konstruktywnych działań. W ten sposób depresja nabiera charakteru samowzbudzającego się zaburzenia funkcjonowania.

Pokochać siebie – o poczuciu własnej wartości”

Jakie jest Twoje nastawienie do siebie? Co możesz zrobić dla siebie w tej sprawie? Poszukiwanie odpowiedzi na te pytania pozwala odkrywać i unieszkodliwiać negatywne, obniżające samoocenę wzorce i przekazy z przeszłości. Wypróbujemy podczas zajęć kilka prostych narzędzi, pomagających spojrzeć na siebie inaczej niż dotąd i docenić swoją wyjątkowość, niezwykłość, swoje zalety i uroki. Warsztat jest oparty na metodach autorskich Anny Dodziuk, autorki książki „Pokochać siebie”. Prowadzi: Anna Dodziuk

 

    Anna Dodziuk

– psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii i treningu psychologicznego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, certyfikowany doradca rodzinny i specjalistka psychoterapii uzależnień. Kilkanaście lat pracowała w Poradni Przedmałżeńskiej i Rodzinnej TRR, a następnie ponad dwadzieścia lat w Instytucie Psychologii Zdrowia, gdzie zajmowała się głównie pracą psychoterapeutyczną z grupami trzeźwiejących alkoholików i członków ich rodzin. Prowadzi także grupy poświęcone m.in. pracy nad poczuciem własnej wartości, terapii małżeńskiej i rodzinnej, pozbywaniem się toksycznego wstydu, uwalnianiem się od traumatycznej przeszłości, wyzwalaniem się z różnych nałogów, stosunkiem do śmierci, żalem po stracie, towarzyszeniem osobom u schyłku życia. Ostatnio była ekspertem kampanii „Hospicjum to też życie”. Prowadzi liczne szkolenia m.in. z zakresu terapii małżeńskiej i rodzinnej, pracy z osobami uzależnionymi i współuzależnionymi, pomagania rodzinom osieroconym, metod i technik psychoterapii. Jest autorką licznych artykułów popularnych, głównie w prasie kobiecej, m.in. w „Wysokich Obcasach”, i artykułów na temat pomagania oraz kilkunastu książek poświęconych rozwiązywaniu problemów trudnej codzienności, kłopotom małżeńskim i rodzinnym, różnym emocjom i problemom psychologicznym oraz seksualnym

Więcej na stronie: http://www.prometea.pl

 

Zapraszamy na warsztaty

„Jak poradzić sobie po rozwodzie lub rozstaniu”

Często po rozwodzie czy rozstaniu trudno dojść do siebie: towarzyszy nam wtedy poczucie krzywdy i/lub winy, złość na druga stronę i na siebie, nieraz też rozpacz i poczucie życiowej porażki oraz lęk o przyszłość i przekonanie o braku perspektyw. Nasz warsztat ma pomóc osobom po rozwodzie czy po rozstaniu stanąć na nogi i poczuć się lepiej w życiu.

 

„Traumy dzieciństwa”

Warsztat dla osób, które w dzieciństwie doświadczyły traum psychicznych i fizycznych. Skutki tych przeżyć najczęściej nadal rzutują na ich życie. Cel warsztatu zapoczątkować proces zmiany swego życia w pożądanym przez siebie kierunku, a także uczynić je bardziej satysfakcjonującym i pogodnym.

WARSZTATY SĄ PROWADZONE PRZEZ ANNĄ DODZIUK


Anna Dodziuk:
psychoterapeutka, superwizorka psychoterapii i treningu psychologicznego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, certyfikowany doradca rodzinny i specjalistka psychoterapii uzależnień. Prowadzi także grupy poświęcone m.in. pracy nad poczuciem własnej wartości, terapii małżeńskiej i rodzinnej, pozbywaniem się toksycznego wstydu, uwalnianiem się od traumatycznej przeszłości, wyzwalaniem się z różnych nałogów, stosunkiem do śmierci, żalem po stracie, towarzyszeniem osobom u schyłku życia. Jest autorką licznych artykułów oraz kilkunastu książek poświęconych rozwiązywaniu problemów trudnej codzienności, kłopotom małżeńskim i rodzinnym, różnym emocjom i problemom psychologicznym oraz seksualnym.

Relaksacja

RELAKSACJA

Relaksacja to inaczej stosowanie takich metod i  sposobów aby uzyskać stan fizycznego i psychicznego odprężenia się ,  czyli innymi słowy  – stan relaksacji. Treningi i ćwiczenia relaksacyjne EEG Biofeedback służą wypracowaniu takich nawyków aby potrafić wprowadzić sięw taki właśnie stan . Reasumując relaks jest określany jako rozlużnienie , odprężenie . Bardziej fachowo mówi się o zwolnieniu psychofizycznym ,zmniejszeniu napięcia somapsychotycznego czy reakcji demobilizacyjnej organizmu.

Historia słowa „relaksacja”
Jako pierwszy w historii terminu „relaksacja”  użył tego słowa doktor medycyny i prof.Harvardu H.Benson, kiedy to podczas swoich badań zauważył to na osobach uprawiających medytację. Według Bensona każdy człowiek w swoim życiu styka się z różnymi stresogennymi sytuacjami, które wymuszają na nim reakcję mobilizacji zwaną inaczej reakcją ATAK- UCIECZKA. Ten rodzaj reakcji jest wrodzony i dotyczy ludzi i zwierząt. Uruchamia się ona w sytuacji zagrożenia, a wyraża się we wzmożonej aktywności układu sympatycznego. Najpierw wzrasta poziom wydzielania adrenaliny lub noradrenaliny do krwi, co skutkuje wzrostem ciśnienia krwi i lepszym ukrwieniem głównie mięśni nóg, rąk.Jest to etap przygotowujący jednostkę do naturalnej ucieczki.Takie wrodzone zachowania mają swój początek już u prehistorycznych przodków.Dzięki takim reakcjom gatunek ludzki przetrwał do dziś.

Obecnie ludzie nadal uruchamiają tę wrodzoną reakcję, ale zbyt często i niewspółmiernie do zagrożenia. Dzisiejszym zagrożeniem dla człowieka są różnorodne sytuacje życiowe niekoniecznie zagrażające jego istnieniu. Używa on ataku-ucieczki także pod wpływem sytuacji, które wydają mu się groźne z psychologicznego punktu widzenia (najczęściej w sytuacjach stresowych). Im częściej uruchamiamy te reakcje, tym większe prawdopodobieństwo nadciśnienia i powstania nawyku mobilizacyjnego, który utrzymuje nas w sidłach napięć.

Reakcja relaksu jest demobilizacyjną reakcją organizmu, przeciwieństwem ataku-ucieczki. Podczas treningu EEG Biofeedback wzmacniamy te fale mózgowe,które odpowiadają za relaksację a hamujemy te fale , które są odpowiedzialne za podwyższony poziom stresu, lęku i wzmożonego niepokoju. Polega to  na zmniejszaniu aktywności układu sympatycznego, co w praktyce oznacza przede wszystkim: zmniejszenie zużycia tlenu przez organizm o około 10- 20%, zmniejszenie ilości uderzeń serca o około 3 na minutę, zwolnienie rytmu oddychania, zmniejszenie poziomu kwasu mlekowego, wzrost fal Alfa w korze mózgowej.

W ciągu dnia funkcjonujemy w stanie, w którym dominują fale beta; wchodząc w stan relaksu częstotliwość fal mózgowych zmienia się wskutek uwolnienia ciała od napięć; przeważać zaczynają fale z grupy alfa, a taki stan świadomości sprzyja zdrowemu funkcjonowaniu, dzięki min. obniżeniu poziomu tzw. hormonów stresu (adrenalina, norefinefryna) i zwiększa podatność podświadomości na sugestie (afirmacje), odczucia oraz obrazy (wizualizacje); stan alfa występuje również naturalnie przed zaśnięciem i po przebudzeniu. Poza nimi na syndrom relaksu składają się także: zmniejszenie napięcia mięśniowego, zwolnienie tempa przemiany materii, rozszerzanie się naczyń krwionośnych, wzrost temperatury niektórych partii ciała.

Warto wiedzieć też , że w czasie relaksacji zawsze uwalniamy się od napięć w mięśniach i jednocześnie następuje wyciszenie emocji oraz uspokojenie umysłu. Reakcji relaksu towarzyszyć mogą subiektywne odczucia określane jako wewnętrzny spokój, wewnętrzne wyciszenie, odprężenie, pogoda ducha, wrażenie zapadania się, wewnętrzna błogość, łagodna euforia, stan zmienionej świadomości. Mówi się niekiedy wprost, że relaks jest specyficznym „przestrojeniem świadomości”, które powoduje zmniejszenie wrażliwości na bodźce zewnętrzne i zwiększenie wrażliwości na bodźce wewnętrzne pochodzące z wnętrza organizmu i sfery ducha oraz psychiki.

RELAKSACJA – klucz do Zdrowia!

Pierwszym, kto zwrócił uwagę na relaksację na Zachodzie był niemiecki psychiatra Johanes Schultz. Podczas swojej pracy zauważył, ze osoby poddane hipnozie odczuwają specyficzne stany, ciężkość w kończynach, odczucie ciepła. Obserwacja ta stała podłożem treningu relaksacyjnego (autogennego). Shultz uważał, że każdy potrafi wywołać w swoim organizmie stany, które pozwolą mu na glębokie odprężenie.
Dla czego to tak ważne, relaksować się?
Żyjesz w czasach napływu bodźców, jesteś atakowany informacją, tłumem ludzi.

 

Czujesz, że czasu nie starcza na wszystko, wyznaczasz ambitne plany, biegasz, załatwiasz. Wieczorem padasz i nie masz już sił na nic. I organizm zaczyna prosić o relaksację.
Jak to bywa?

Często odpowiedzią na ciągłe stresy są choroby, przeziębienia. To reakcja organizmu na nasz tryb życia, potrzebuje przerwy, odpoczynku. Lub zaczynasz sięgać po alkohol, i bierzesz kieliszek…

W samym kieliszku nie ma nic złego (oczywiście jezeli jesteś dorosłym i nie jesteś kobietą w ciąży). Tylko po pewnym czasie kieliszka już nie wystarcza. Potem dwa , trzy….

Kiedyś dr med. B. Woronowicz (jeden z czołowych terapeutów uzależnień) opowiadał historię swojej pacjentki. Kobieta na kierowniczym stanowisku w banku, miała problemy z zaśnięciem. Jej koleżanka doradziła, żeby przed snem wypijać kieliszek koniaku. I kierując się rada zaczęła od kieliszka. Po pomóc fachową się zglosiła, kiedy zaczęła wypijać dwie butelki przed snem.
Co jeszcze złego się dzieje, kiedy nie mozemy się zrelaksować? Rośnie napięcie psychiczne, jesteś wybuchowy, zdenerwowany, wszystko drażni.

Wyobraź sobie, jak się czuje osoba zestresowana? Napnij wszystkie mięśnie swojego ciała i utrzymaj tak przez kilka sekund. Tak właśnie jest w stresie. Stres jest ogromnie energochłonny! Relaksacja pozwala wziąć potrzebny oddech, żeby iść dalej, być zdrowym, mieć dobre kontakty i czerpać zadowolenie z życia.
Co robić?
Umysł wpływa na ciało, a stan naszego ciała wpływa na nasze samopoczucie psychiczne.
Więc zapraszam na długie spacery, zajęcia sportem, zwłaszcza pływanie. Zajęcia ruchowe metodą Weroniki Sherborn, techniki relaksacyjne. Treningi EEG-Biofeedback.

Podstawową sprawą jest uczenie się odechu.
Spróbuj takie cwiczenia:

1. Podczas stresu głęboko oddychaj (lepiej przeponowo) wyobraź, że wdychasz świeże czyste powietrze, a wydychasz brudne, wydychasz wszystkie problemy. Zrób to 10 razy.

2. Wstań, pochyl się do przodu, głęboko zaczerpnij powietrze, wracając do pozycji wyprostowanej wyciągnij ręce do przodu i dokładnie opróżni płuca. Wdychamy powietrze, tlen, życie, mądrość, wydychamy lęk, strach, problemy.

Nauka języków

Nauka języków

Biofeedback a nauka języków obcych

Z uwagi na fakt ,że mózg jest plastyczny – najczęściej zaleca się już od najmłodszych lat naukę języków obcych.Dlatego też nie bez znaczenia jest fakt , że powstają coraz liczniejsze  szkoły językowe nastawione na naukę już najmłodszych maluszków.

O skuteczności nauki języków obcych decyduje wiele czynników,są to między innymi : zdolności, motywacja, dobra pamięć, koncentracja uwagi

Treningi EEG Biofeedback nie sprawią, że bez wysiłku, w ‘cudowny sposób’ opanujesz wymarzony język. Pomagają natomiast w jego szybszej i skuteczniejszej nauce. Sesje terapeutyczne Biofeedback pomogą wzmocnić motywację, wyćwiczą koncentrację uwagi i ułatwią zapamiętywanie. Potrafią też pomóc w tzw. ukrytych zaburzeniach np. dysleksji, które znacznie utrudniają naukę języka.

Przed każdą formą terapii zaleca się wykonanie mapy mózgu a diagnostyka QEEG pozwoli specjaliście ocenić jakie wybrać natężenie i ustawienia do pracy wobec indywidualnego przypadku osoby.

Metoda leczenia depresji

Metoda leczenia depresji

EEG Biofeedback – metoda leczenia depresji

Artykuł ze strony internetowej
http://www.biomedical.pl/psychologia/eeg-biofeedback-metoda-leczenia-depresji-241.html
EEG Biofeedback – metoda leczenia depresji
01-08-2008 15:09
Depresja jest zaliczana do chorób cywilizacyjnych społeczeństwa XXI wieku. WHO (World Health Organization – Światowa Organizacja Zdrowia) uplasowała ją na czwartym miejscu najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie. Do niedawna trudności osób chorujących na nią były ignorowane. Cierpliwość rodziny oraz otoczenia z racji złożoności i skutków tej choroby często ulegała wyczerpaniu dlatego wielu ludzi cierpiało w samotności, często pozostawieni bez pomocy i opieki.
Na szczęście, coraz więcej zaczyna się mówić o istocie depresji, jej źródłach i możliwych sposobach leczenia.

Według DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – podręcznik diagnostyki i statystyki zaburzeń psychicznych) jest kilka typów tej choroby. Wyróżniamy: depresję endogenną (dużą), egzogenną (reaktywną-po stresującym wydarzeniu), przewlekłą- dystymię oraz epizody depresyjne.

Diagnozę depresji endogennej można postawić gdy u pacjenta, w okresie co najmniej dwóch tygodni, dostrzega się stan obniżonego nastroju lub też utraty zainteresowania różnymi sferami życia. Ponadto musi także wystąpić pięć lub więcej spośród wymienionych objawów:

  • obniżony nastrój przez większość dnia
  • wyraźny wzrost lub spadek wagi,
  • bezsenność albo nadmierna senność,
  • pogorszenie panowania nad ruchami ciała,
  • wrażenie zmęczenia,
  • poczucie winy, brak wiary we własną wartość,
  • spadek sprawności myślenia i koncentracji,
  • powracające myśli o śmierci i samobójstwie
  • zainteresowań i zdolności do przeżywania przyjemności.

Depresja endogenna zazwyczaj nie ma przyczyn zewnętrznych, wywoływana jest przez bliżej niesprecyzowane zaburzenia funkcjonowania mózgu- niedobór amin biogenicznych, spadek poziomu norepinefryny i serotoniny. Dystymia natomiast opiera się na utrzymującym się przez dłuższy okres nastroju depresyjnym. Jest chorobą przewlekłą o przebiegu łagodniejszym od depresji endogennej. U chorych obserwuje się w przeciągu dwóch lat:

  • okresy lepszego samopoczucia dłuższe niż 2 miesiące
  • stan obniżonego nastroju, przez większość czasu
  • spadek lub znaczny wzrost apetytu,
  • nadmierną senność lub bezsenność,
  • poczucie zmęczenia lub braku energii,
  • obniżone poczucie własnej wartości,
  • trudności ze skupianiem uwagi oraz z podejmowaniem decyzji,
  • poczucie beznadziejności.

Badania elektroencefalograficzne wykazały, że u osób chorujących na depresję można zaobserwować różnicę aktywizacji pomiędzy prawą i lewą korą przedczołową (Davidson, 1998). Studia badawcze w zakresie EEG pokazują, iż lewa przednia okolica kory mózgowej odpowiedzialna jest za pozytywne emocje i pamięć, natomiast półkula prawa jest zaangażowana w negatywne odczucia. W sytuacji gdy osoba ma biologiczną predyspozycję do depresji, czyli uwarunkowania genetyczne, zauważa się większą aktywację fal alfa w prawym płacie czołowym. Jest także dowiedzione, że lewa półkula połączona jest z nastawieniem motywacyjnym, natomiast prawa z tzw. wycofanymi zachowaniami. W sytuacji gdy lewa przednia część mózgu pozostaje pod wpływem fal alfa, można zaobserwować u osoby cierpiącej na depresję negatywne nastawienie do podejmowania jakichkolwiek działań, a ponadto deficyt w postrzeganiu pozytywnych doznań (Henriques, Davidson, 1991).

Leczenie depresji, w zależności od natężenia dolegliwości, opiera się na farmakoterapii, psychoterapii, a także neuroterapii EEG Biofeedback.

Neurofeedback jest skuteczny w modyfikacji tego rodzaju zaburzeń, gdyż polega na tłumieniu niepożądanych, a wzmacnianiu najbardziej potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania fal mózgowych. dzięki temu Jest to metoda biologiczna, całkowicie bezpieczna i nie wykazująca żadnych skutków ubocznych. Badania nad tym sposobem leczenia przeprowadzone przez Baehr’a i Rosenfeld’a (2001) potwierdzają poprawę zdrowia pacjentów, gdyż redukują asymetrię fal alfa. Liczba treningów, która daje pozytywne efekty, to kwestia indywidualna. Ze względu na złożoność choroby, proces terapii jest długotrwały. Wymaga cierpliwości, wsparcia i odpowiedniego zmotywowania pacjenta przez wykwalifikowanego terapeutę. U wielu osób, które zdecydowały się na leczenie metodą EEG Biofeedback zaobserwowano poprawę samopoczucia, dzięki temu zredukowano, a nawet odstawiono leki.

Należy jednak pamiętać o konsultacji ze specjalistą: lekarzem lub psychoterapeutą, który odpowiednio poprowadzi proces leczenia depresji, pomagając zarówno pacjentowi, jak i jego rodzinie.

Literatura:

Baehr, E., Rosenfeld, J. P., & Baehr, R. (2001). Clinical use of an alpha asymmetry neurofeedback protocol in the treatment of mood disorders: Follow-up study one to five years post therapy, Journal of Neurotherapy, 4(4), 11-18.

Davidson, R. J. (1998a) Affective style and affective disorders: Perspectives from affective neuroscience, Cognition and Emotion, 12, 307-330.

Hammond D.C. (2005) Neurofeedback Treatment of Depression and Anxiety, Journal of Adult Development, Vol. 12, Nos. 2/3, August 2005.

Henriques, J. B., & Davidson, R. J. (1991) Left frontal hypoactivation in depression, Journal of Abnormal Psychology, 100, 534-545.

Psychiatric Association American (2008) Kryteria diagnostyczne według DSM -IV-TR, Wciórka J. (red.), Elsevier Urban&Partner: Wrocław.

Opracowała:

Magdalena Szołtysik
psycholog Instytut Neuromedica- oddział Katowice
www.neuromedica.pl

Fragmenty artykułu Biofeedback w depresji

Fragmenty artykułu Biofeedback w depresji
cały artykuł mozesz poczytać na stronie www.abcdepresja.pl
http://abcdepresja.pl/biofeedback-w-depresji
Autor tekstu.Psycholog Arleta Balcerek

Przyczyn zaburzeń psychicznych dopatruje się w zmianach w funkcjonowaniu układu nerwowego. Przez długi czas postrzegano jako zupełnie oddzielne funkcje biologiczne i psychiczne. Dopiero znaczny postęp technologiczny i nowoczesne metody diagnostyczne stosowane w medycynie pokazały, że psychika i ciało wzajemnie na siebie wpływają i są od siebie zależne. Odkrycia w dziedzinie neurofizjologii pozwoliły zobrazować zmiany w strukturze i funkcjonowaniu mózgu, które są odpowiedzialne za zaburzenia psychiczne i neurologiczne.
Badania naukowe pokazały, że za przebieg depresji odpowiada zmiana w pracy biochemicznej i bioelektrycznej mózgu. Zaobserwowano, że w trakcie przebiegu depresji występują różnice w pracy obu półkulach  mózgowych. Badania mózgu  za pomocą EEG i QEEG pozwoliły ustalić, że u osób chorych na depresję zmienia się rozkład fal mózgowych w obu półkulach. Bardziej pobudzone są rejony odpowiedzialne za negatywne postrzeganie świata oraz wycofywanie się z aktywności. Natomiast te części, które odpowiadają za przyjemne wspomnienia oraz pozytywne emocje, są mniej aktywne.
Czym jest biofeedback?

Biofeedback, czyli metoda wspomagania pracy mózgu oraz czynności fizjologicznych organizmu, staje się popularnym sposobem terapii, pozwalającym zmniejszać napięcie psychofizyczne, uczyć się kontroli nad reakcjami własnego ciała, ale także zmieniać dotychczasowe nawyki. Biofeedback znajduje również szerokie zastosowanie w leczeniu zaburzeń psychicznych, w tym depresji. Biofeedbackjest metodą terapeutyczną wykorzystującą najnowsze odkrycia z zakresu medycyny oraz techniki komputerowej. Jej zastosowanie jest bezbolesne i całkowicie bezpieczne. Terapia przebiega w formie treningowej, według zaleceń indywidualnie opracowanych w oparciu o analizę wyników badań diagnostycznych.

Zastosowanie biofeedbacku jest wszechstronne i pozwala wpływać na zmiany w zachowaniu oraz samopoczuciu osób korzystających z tego rodzaju terapii. Metoda oparta jest na biologicznym sprzężeniu zwrotnym. EEG biofeedback, inaczej neurofeedback, jest metodą umożliwiającą zmianę charakterystyk własnych fal mózgowych poprzez korzystanie z otrzymywanych zwrotnie informacji o przebiegu pracy mózgu. Osoba trenująca poprzez aktywny udział w treningu modyfikuje i optymalizuje układ, wzorzec swoich fal mózgowych.
Dzięki treningowi EEG biofeedback można modyfikować zaburzenia pracy mózgu, poprzez promowanie i utrwalanie pożądanych fal, a wyciszanie negatywnych, występujących w nadmiarze. Korzystanie z metody EEG biofeedback pozwala redukować asymetrię w przebiegu fal mózgowych. Poprzez treningi biofeedbacku fizjologicznego dąży się do utrwalenia prawidłowego oddechu, napięcia mięśniowego czy pracy serca. Umiejętność świadomego kontrolowania i modyfikowania tych czynności jest szczególnie ważna zwłaszcza w sytuacjach stresujących, w których to uzyskanie ich stabilizacji jest niezwykle trudne, ale jednocześnie niezwykle ważne dla utrzymania dobrego stanu i funkcjonowania człowieka. Treningi biofeedbacku fizjologicznego mają zastosowanie w profilaktyce kardiologicznej, leczeniu chorób psychosomatycznych i rehabilitacji.

Uczestnictwo w terapii za pomocą biofeedbacku jest całkowicie bezpieczne i nie powoduje skutków ubocznych. Pozwala natomiast osiągać widoczne i trwałe efekty leczenia zaburzeń depresyjnych. Terapia jest dostosowywana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Długość terapii uzależniona jest od nasilenia objawów oraz predyspozycji jednostki. Stosowanie EEG biofeedback w leczeniu depresji pozwala wpływać na ogólną poprawę samopoczucia i zmniejszenie, a z czasem wyeliminowanie objawów zaburzenia. Warto jednak pamiętać, że mimo uzyskanej poprawy, należy wciąż stosować się do zaleceń zarówno terapeuty, jak i lekarza psychiatry, gdyż tylko w ten sposób można osiągnąć maksymalne i trwałe efekty leczenia.

ADHD

ADHD

Terapia EEG – Biofeedback

Artykuł z oficjalnej strony Polskiego Towarzystwa ADHD
www.ptadhd.pl
http://www.ptadhd.pl/imt01.html
Terapia EEG – Biofeedback
EEG to nowoczesne komputerowe badanie dzieci i osób dorosłych w czuwaniu i we śnie spontanicznym z aktywacjami; jakościowa i ilościowa ocena czynności bioelektrycznej mózgu.
Metoda EEG biofeedback pozwala na ustalenie harmonii czynności fal mózgowych na zasadzie bioregulacji i samouczenia się mózgu formą treningową wideozabawy. Metodę stosuje się w leczeniu wielu problemów medycznych.
Treningi są szczególnie zalecane dla:
– dorosłych i dzieci uczących się intensywnie,
– osób którym towarzyszy wysoki poziom stresu,
– dla osób z problemami psychologicznymi (dysleksja, dysgrafia, lęki, zaburzenia zachowania, zaburzenia snu, problemy z koncentracją, zaburzenia samooceny),
– w zaburzeniach psychosomatycznych (stanach paniki, terapii uzależnień, alergii, bólach przewlekłych, bólach głowy, tikach, padaczkach i innych).
Treningi wyciszają i relaksują przy jednoczesnej aktywacji procesów myślowych.
Wycisza nadpobudliwość psychoruchową, niepokój i lęki, znosi agresywność i poprawia stosunki z otoczeniem.

Przebieg treningu.
Dwie elektrody przyklejone do głowy rejestrują fale mózgowe, które są wzmacniane przez komputer, który przetwarza dalej sygnał i zapewnia sprężenie zwrotne. Fale są jednocześnie analizowane przez neuroterapeutę. Sprzężenie zwrotne jest informacją o tym, jakie fale mózgowe przeważają w danej chwili. Przebieg własnych fal mózgowych, przepisany graficznie pod postacią wideogry, obserwuje trenowany na swoim monitorze. Grą kieruje się tylko za pomocą pracy własnego mózgu bez klawiatury czy joysticka.
Kiedy wzrasta aktywność mózgu w pożądanym paśmie częstotliwości fal mózgowych, otrzymujemy nagrodę w postaci punktów, gra się udaje.
Przy wzroście aktywności niepożądanych pasm sukces w grze znika.
Mózg stopniowo reaguje na motywacyjne wskazówki proponowane przez neuroterapeutę w postaci nagrody za dobre wyniki gry. W ten sposób mózg sam rozwija proces uczenia się nowych, bardziej odpowiednich częstotliwości fal mózgowych. Prawidłowe zakresy częstotliwości dziecka czy studenta, które można wytrenować, określone są na podstawie wiedzy naukowej w zależności od wieku, stanu świadomości i rodzaju wysiłku psychicznego trenowanego.
Metoda ta jest skuteczna w 85 – 95% przypadków, w zależności od stopnia złożoności problemu. Zaleca się ok.60 seansów. Każdy z nich trwa ok.45 minut. Narodowy Fundusz Zdrowia refunduje 10 takich zabiegów.